Gaziantep FK 0 Fenerbahçe 1

2023/2024 sezonu 20.hafta maçında Fenerbahçe Gaziantep FK'yı İrfan Can Kahveci'nin kafa golüyle 1-0 yenerek şampiyonluk yolunda çok kritik bir 3 puan aldı.

Tarihe not düşmek için yazdığım bir yazı daha.

Sahaya çıkan ilk 11; Livakovic, Mert, Serdar, Oosterwolde, Ferdi, İsmail, Fred, Szymanski, Tadic, İrfan ve Dzeko kadrosu.

Sakatlanan Serdar yerine 38.dakika oyuna giren Leonardo Bonucci. Bu formayla görebileceğime asla ihtimal vermediğim oyunculardan birisi. Dünyanın bir döneminde herkesin en iyi savunmacı olarak gördüğü bir oyuncuyu burada izliyor olmak acayip bir şey. En yakın zamanda stada izlemeye de gideceğim. Canlı görmem lazım.

İrfan Can Kahveci ve Szymanski istatistik yapmaya devam ediyor. İrfan 28 maç, 10 gol, 6 asist. Szymanski 31 maç, 11 gol, 10 asist.

Fenerbahçenin penaltıcısı Tadic olmalı. Dzeko değildir. 

Livakovic'in 90+6'da yaptığı kurtarış. Sezon sonu şampiyonluk ile biterse çok özel bir yere sahip olacak.

İyi oynarken oyuncu değiştirmeme olayını dünyada yapan bir numaralı hoca Guardiola. Oyuncu değiştirmeden bitirdiği çok maç var. Dün İsmail Kartal benzerini yapabilirdi. Takım çok iyiydi, o gol bir şekilde gelecekti.

Altlı-üstlü tamamen dolu olan Fenerbahçe tribünü. % 5 saçmalığını TFF'nin izin verdiği ölçüde geliştiren, % 30'a çıkaran tüm takımlara teşekkür etmek lazım. Futbol böyle güzel. Tamamen dolu stat.

Yarı otomatik ofsayt sistemi.

Adanaspor ile kupa maçı ve Samsunspor lig maçlarıyla devam ediyoruz.

Gemide

''Bu dünya iki şeyden yıkılacak. bir binadan, bir de zinadan. Allah sonumuzu hayır etsin. Mahşer günü bütün binaları deniz geri isteyecek. Batan bütün memleketler gibi. Deniz kumu eninde sonunda geri alacak. Çaresi yok bunun.''

1998 yapımlı Gemide filminin Erkan Can ile Haldun Boysan ile bir sahnesini yıllardır bir çok sosyal medya sitesinde izlemiştim. Elbette etkileyici bir sahneydi ancak açıp filmi izlememiştim. Mubi'ye geldiğini duyunca ise artık izlemenin vaktinin geldiğine karar verdim.

Müthiş diyaloglar, bir gemide yaşanan bir hayat. Türkiye'ye benzer bir film. Her anında günümüz Türkiye'sinde her gün duyduğumuz haberler gibi detayları görüyoruz. Değişmiyoruz. Değiştirmiyoruz.

Erkan Can, Haldun Boysan, Naci Taşdöğen, Yıldıray Şahinler gibi isimlerden 4 iyi oyunculuk.

Filmin sonunda çalan şarkı da nefis. Hemen dinleyin. Tıks.

İstanbul'un eski günleri.

Filmin müziklerini Uğur Yücel, yönetmenliğini de Serdar Akar gibi iki efsane isim yapıyor.

Filmde anlatılan bir futbol anısı var. Samsunspor'un deplasmanda Fenerbahçe'ye 5 attığı söyleniyor. Bu yanlış bilgi. Samsunspor Fenerbahçe karşısında tek deplasman galibiyetini 1986/1987 sezonunda 0-1'lik sonuçla alıyor. Bunu da ek bilgi olarak yazayım.

Newcastle United 2 Manchester City 3

11 Ağustos 2023. Dakika 23. Kevin De Bruyne Burnley maçında sakatlanıyor ve daha sonra aylarca formadan uzak kalıyor. 13 Ocak 2024. Dakika 69. Bernardo Silva oyundan çıkıyor Kevin De Bruyne aylar sonra oyuna giriyor. 74.dakika kusursuz bir uzak mesafe golü, 90+1'de kusursuz bir asist ile maçı alıp Manchester City'ye getiriyor. Ve aynı zamanda şampiyonluk yolunda çok önemli bir 3 puan.

13 Ocak 2024 günü, soğuk bir İzmit akşamı tv'de akşam 22:00 civarı bizim içimizi ısıtan bir Belçikalı. Kevin De Bruyne aylarca süren aradan sonra çıktığı ilk lig maçında yine onu ne kadar çok sevdiğimizi gösteren bir performans sergiliyor. 

Manchester City izlemek her zaman keyifli olmuştur ancak bu adamla izlemek çok daha keyifli. 

Büyük hayranıyım.

La sociedad de la nieve - Kar Kardeşliği

 

Hayatımda izlerken en çok zorlandığım filmlerden birisiydi diyerek başlayayım. 1972'de yaşanan bir uçak kazasının öyküsünü anlatan Kar Kardeşliği filmini tek bir seferde bitiremedim. Bir çok defa izlerken durdurduğum, üzüntüden ağladığım, sarsıcı bir film.

Gerçek bir hikaye olmasından dolayı zaten film izleyeni etkiliyor ancak yönetmenin kusursuz bir iş çıkarmak istemesinden dolayı filmdeki sahnelerin oldukça gerçekci olmasından dolayı da direkt filmin içine giriyorsunuz ve bir daha 2.5 saat boyunca çıkamıyorsunuz. Günlerce yaşadıklarını bu kadar iyi yansıtmaları oldukça başarılı.

Filmin yönetmeni Juan Antoino Bayona akıl almaz bir film yapmış. Kutlamak lazım.

Uçağın düştüğü sahnelerin gerçekliği.

Her şeyin yolunda gittiği gibi gözüktüğü anların birinde gelen çığ sonrası yaşananlar, yine izlerken bizi şoke eden anlar ardından tam rahatladık hissine kapıldığımız an gelen ikinci çığ anı... Bu olayların ardından müzikle beraber sanki her şey bitmiş, kurtulmuşlar gibi gökyüzünü gördükleri an yaşadıkları mutluluk.

Bazı sahnelerinin And dağlarında çekilmesi, bazı sahnelerinin yine karın içinde İspanya'da çekilmesi de yönetmenin filme verdiği önemi gösteriyor.

Arturo'nun tanrı hakkında konuştuğu sahne.

Hayatımda izlediğim en iyi Netflix filmi.

Filmden detaylara devam edebilirim ancak çok spoiler vermek de istemiyorum. İzledikten sonra hakkında çok şey araştıracaksınız.

Lütfen izleyin.

Spotify & 2023 Yılım

Geçen sene 2022 yazısını yazarken bundan sonra her sene yazacağımı söylemiştim. Yine yazıp tarihe not düşeyim. Elbette geçen sene 29.814 dakika müzik dinledikten sonra bu sene düşmesi çok normal. Hayatta hem kişisel, hem toplumsal dertler, sorunlar olabiliyor. Mesela bu sene toplam 11.198 dakika dinlemiş olmanın karşısında sebep olarak arkadaşımın vefatı, deprem, seçim gibi sebepleri sayabilirim. Uzunca bir süre hiçbir şey yapmadan yaşadım.

Bilgilere geçeyim. En çok 345 dakika ile Cem Karaca dinlemişim. Elbette benim için çok özel bir sanatçı. Neredeyse dinlemediğim şarkısı yoktur. 1977 çıkışlı Durduramayacaklar Halkın Coşkun Akan Selini 99 kez ile en çok dinlediğim şarkı olmuş. Bunun sebebi de seçim dönemi. Neredeyse her gün evden partiye giderken bunu dinliyordum. Zülfü Livaneli hem kitapları, hem şarkıları hem hayata karşı politik görüşü ile beraber hayranı olduğum bir insan. Ondan bir şarkının da ikinci sırada olması son derece normal. Kaldırın duvarları, yıkın gitsin hepsini. Zaten en çok dinlediğim sanatçılar listesinde de Cem Karaca 1, Zülfü Livaneli 2. Bir ara yine sadece El Pueblo Unido Jamas Sera Vencido dinledim. Hatta bir ara dövmesini yaptıracaktım. 2024 yılında bunu da gerçekleştireceğim. Daha iyi bir söz yok. Örgütlü bir halkı hiçbir kuvvet yenemez. Buraya da notunu düşelim. Hem bloga yazı yazarken, hem dergi okurken Another Love açıyorum. Bu da şarkının 4 numara olmasını sağladı. Seneye de değişmeyebilir. Mesela şu an bile arka planda o şarkı çalıyor. Youtube verilerini de eklesek kesin 1 numara olur. Ve 5 numara geçen sene 1 numara olan Sıyrılıp Gelen. Yine bu şarkı anında neler hissettiğim 2022 yazısında olduğu gibi. Beni hayata karşı, ülkeye karşı motive eden şarkılardan birisi. Grup Yorum en çok dinlediklerim de 3 numara zaten. Bu hayatımın sonuna kadar değişmez.

Mabel Matiz ve Dervişan da ilk 5'e giren diğer isimler. Mabel Matiz çok seviyorum zaten ama Dervişan da Cem Karaca bağlantısı sayesinde burada. 

Podcast konusunda da değişiklik yok. 1 numara toplam 1.129 dakika ile Nilay Örnek ile Nasıl Olunur. Her sene olduğu gibi yine 1 numara. Elbette bu sene geçtiğimiz senelere oranla daha az dinledim. Yine malum sebeplerden. Meksika Açmazı 2 numara. Aşırı gülüyorum. Mesut Süre, Anlatanadam ve Fazlı Polat. 3 numara Socrates Podcasts. Yine tüm bölümlerini dinlediğim kanal. Zaten genel olarak Socrates'in kaçırdığım işi yok. 4 numara ise Trend Topic. Ülke gündemine dahil düzenli gelişmeleri sadece buradan takip ediyorum. Ozan Gündoğdu oldukça kaliteli iş yapıyor.

2024 yılında görüşmek üzere...

Avrupa Kupası Gerçekçi Hedef mi?

Fenerbahçe Uefa Avrupa Konferans Ligi son maçında evinde Spartak Trnava'yı 4-0'lık net bir skorla geçti ve grup lideri olarak adını son 16 takım arasına yazdırdı. 

Fenerbahçe'nin tam kadro olduğu tüm denklemlerde rakiplerinden üstün olduğu bir gerçek. Bunu sezon başından beri tüm maçlarda net şekilde görüyoruz. Özellikle sahaya fotoğraftaki kadroyu çıkartabildiğimiz zaman rakiplerin bizimle baş etmeleri çok zor oluyor. Avrupanın 5 büyük ligi dahil edildiğinde kalesine en az şut gelen takımın Fenerbahçe olması basit bir istatistik değildir. Bunu sağlayan takımı kutlamak lazım.

Elbette 16 takım arasına girmek oldukça önemli ancak yeter mi? Elbette yetmez. Fenerbahçe bu sezon kurduğu kadroyla beraber bu kupanın alınmasını önüne net hedef olarak koymalıdır. Lig şampiyonluğu mu Avrupa Konferans Ligi mi gibi sorulara cevap aramadan direkt olarak bu bakışı sergilemeliyiz.

Uefa Konferans Ligi son 16 takım arasına baktığımız zaman Lille, Aston Villa, Fiorentina gibi takımlar mevcut. Avrupa Ligi'nden gelecek Ajax, Real Betis, Olympiakos gibi takımlar da olabilir. Ancak Fenerbahçe için bu takımlardan herhangi birini elemek sürpriz olur mu? Ya da şöyle soralım; Fenerbahçe bir iç saha maçı oynasa kalan takımlardan hangisine karşı favori çıkmaz? 

Elbette bu sorulara cevapları herkes kendisi verir ancak sadece 7 maç = şampiyonluk olan bir denklemde özellikle Fenerbahçe eşleşmelerin iç saha maçlarında taraftar desteğiyle beraber tüm rakipleri eleyecek güce sahiptir. Ben hedefi kupa koydum. 

23 Şubat kura çekimi, 7 Mart ilk maç. Şans yanımızda olsun.

 

Beşiktaş 1 Fenerbahçe 3

 

Öncelikle fotoğraftan bahsetmem lazım. Müthiş. Lacivert zemin üzerine sadece 1907 yazısı. Giyilen yağmurluklarla beraber sapsarı bir tribün. Uzun zamandır görsel anlamda gördüğüm en iyi Fenerbahçe tribünü. Keşke daha çok bayrak olsaydı. Tezahürat açısından yaşanan bilet skandallarına rağmen oldukça güçlüydük. 90 dk tribünü dinledik.

Maç öncesi buraya yazdığım yazıda maçın psikolojik anlamda çok önemli olduğunu belirtmiştim. Mutlaka kazanıp yola devam etmek lazımdı. Beklediğim oldu ve Fenerbahçe tertemiz bir futbolla 3-1 kazandı. 6-7 olsa kimse şaşırmazdı. Kusursuz bir maç.

Rakibin tek şutu var o da penaltı golü.

Ferdi, Tadic, Dzeko ve Crespo dörtlüsünü ayırmak lazım. Ne kadar övsek az.

İsmail Kartal ve tercihleri maçı iyi oyunla kazandığımız için doğru çıkmıştır diyebilirim.

14 Aralık Perşembe Spartak Trnava, Pazar Konyaspor iç saha, Çarşamba 17:00'de Kayserispor deplasmanı ve Pazar Galatasaray iç saha maçı ile 10 günde 4 maç. 4/4 başka bir şey konuşturur. 

Daha fazla detay yazmama gerek yok. Mevzu Fener kanalında gerekenleri konuştuk. Buradan dinleyebilirsiniz.

Sezonun Kritik Maçı; Beşiktaş-Fenerbahçe

Sezona müthiş başladık, bana göre ligin en iyi top oynayan takımıydık. Hücum anlamında zaten kusursuz işler yapan bir takım durumundayken, rakipler gol atmayı geçtim şut çekmeyi başaramadıkları maçları oynuyorlardı.

Ardından yaşanan sakatlıklar, bozulan oyun kimyası, kadronun yanlış kaydedilmesi, oyuncuların biraz yorulmaları, kaybedilen 2 maç, alınan bir beraberlik ve ardından şimdi belki de sezonun henüz Aralık ayında bizi psikolojik anlamda yıkacak bir maç.

Elbette Aralık ayında alınan Beşiktaş yenilgisi bizi liderin sadece 3 puan gerisine götürür ancak bu camianın böylesi bir ortamda böylesi bir yenilgiyi kolay atlatabileceğini düşünmüyorum.

Yıllardır derbileri kazanamıyoruz diyecekler de olacak, İsmail Kartal hoca değil diyenler de olacak, kadro yanlış kuruldu diyenler de olacak. Elbette eleştiri yapılabilir. Ayrıca bazı cümleler doğru da olabilir. Fenerbahçe şampiyon olmak istiyorsa ekstra galibiyetler almak zorunda. Bu ekstra galibiyetin alınabileceği ilk maç Beşiktaş deplasmanı. Son 10 Beşiktaş maçından 1 galibiyet alabilen, son 3.5 sezondur iç saha-deplasman farketmeden Beşiktaş'a karşı kazanamayan bir Fenerbahçe varken, geçen sezon Galatasaray maçlarının her ikisinde de dağılan bir Fenerbahçe varken taraftarlar bir derbi galibiyeti görmeyi haklı olarak istiyorlar.

Sahaya çıkacak kadronun eksik olması, maçın deplasmanda olması gibi sebepleri Fenerbahçe taraftarlarının büyük bir kısmı kabul etmeyecek. Tek yol 3 puan.

Tribün özelinde de konuşacak olursam Fenerbahçe yönetimleri tarafından çok uzun bir süredir deplasman biletleri listeler üzerinden kulübün istediği taraftarlara veriliyor. Ortada büyük bir haksızlık var. Fenerbahçe izlemek herkesin hakkı.Yönetim bu sorunu ısrarla çözmek istemiyor ve bilet alamayan herkes kulübe eleştiri yöneltmeye başlıyor. Bilet alabilenler ise sessizce kenarda bekliyor. Bu kulübe hakkaniyetli bir bilet dağıtım sistemi gelmeli. Yıl 2023. Alınacak ters bir sonuçta bunun da daha sert şekilde konuşulacağı bir gerçek.

Fenerbahçe umarım iyi veya kötü oyunla bu mesaj maçını kazanır. Bazı maçlar 3 puandan fazladır ve Fenerbahçe 9 Aralık 2023 tarihinde bu maçların ilkine çıkıyor. Şans bizimle olsun.

Hayat

8 Mart 2022'den sonra ilk kez sinemaya gittim. Elbette blog sayesinde bu tarz şeylerin tarihlerini aklımda tutmasam bile bloga girip baktığım zaman görebiliyorum. Çarşamba akşamını Başka Sinema ayrıcalığı ile beraber İzmit Symbol Avm'de 19:00 seansı ile beraber Zeki Demirkubuz'un 2016'daki Kor filminden sonra ilk filmi olan Hayat'ı izleyerek geçirdim.

Öncelikle salondan bahsetmek lazım. Yıllardır yan salondan gelen seslere çözüm bulamadılar. Aksiyon açısından sakin, konuşmanın olmadığı sahnelerde yan salondan müzik seslerini duyuyoruz. Bu filmde de bir bölümde yan salondan Ölümlü Dünya filminin müziklerini duyduk. Bana göre bir sinema salonu için direkt eksi yazacak olay.

Elbette salonun büyük kısmının dolu olması çok güzel olay olsa da bazı insanlarla farklı film mi izliyoruz diye düşünüyorum. Duygusal anlamda bu kadar yoğun geçen bir filmde nasıl oluyor da insanlar en fazla ufacık bir tebessüm duyabileceğimiz sahnede tüm salonun duyacağı şekilde kahkaha atabiliyor? Ben mi çok fazla takılıyorum bilmiyorum ama dram filmlerinde bu tarz gülmek bana abartı geliyor. Ayrıca bu filme geliyorsanız edilen küfüre gülmezsiniz ya. Gülmemelisiniz.

193 dakika olduğuna bakmayın. Elbette bazı sahneler kısa kesilebilirdi diyebilirsiniz. Ancak düşününce o zaman o duygu nasıl geçebilir bilemedim. Ayrıca ben film boyunca tek bir an bile ''Bitse de gitsek'' duygusuna kapılmadım.

Miray Daner için ne kadar övgü cümlesi yazsam az kalır. Henüz 24 yaşında olmasına rağmen oyunculuk anlamında seviyesi çok üst düzeyde. Hele bir ağlama sahnesi vardı ki duyguyu bize acayip geçirdi. Filmin tartışmasız yıldızı. Türk sineması için büyük şans.

Rıza rolüyle Burak Dakak, baba ve anne rolleriyle Umut Kurt ve Melis Birkan, her ne kadar bizi genelde güldüren anların içinde olsa da Doğu Demirkol yine iyi iş çıkarmış.

Zeki Demirkubuz klasik olarak Beşiktaş göndermesi de yapmış, eski filmlerine selam da çakmış. Özellikle Kader'in bu kadar ön plana çıkmasına şaşırdım.

Pandemi döneminde çekilen film. Maskeleri görmek, virüs sohbetleri geçmesi bizi yakın geçmişe götürdü. Zeki Demirkubuz tarihe not düşmüş.

Anadolu evleri, tüplü televizyonlar, koltukların üzerindeki örtüler, sürahiler... Klasik Zeki Demirkubuz detayları.

Cem Davran'ın yani Orhan'ın Hicran'a ilk anlatıldığı sahne.

Sinop-Boyabat. Sinop'a gitmek 2024 yılı hedeflerimden.

15 Aralık vizyona giriyor. Yine herkesin beğenemeyeceği film. Uzun konuşma sahnelerinin olduğu, sessiz ve uzun sekansların olduğu filmleri sevenler elbette kaçırmasın. 

Ben Zeki Demirkubuz sinemasını seviyorum.

Paradise

Bazı zamanlar film izleme isteğim yüksek oluyor ve yine o zamanları yaşıyorum. Açıp telefona bakmadan film izlemenin zor olduğu günümüzde bir filmi direkt bitirmek zor bir şey. En azından benim için. Bazı filmlerde ise filmin kalitesinden kolaylıkla bitirebiliyorum. Bu film o film değil elbette ancak yine de tek seferde bitirmeyi başardım.

Fakirler erkenden ölürken, zenginlerin gitgide gençleşmesi.

Filmin izlediğim her anında Türkiye'nin içinde bulunduğu durumu düşündüm. Acaba böyle bir imkan Türkiye'de olsaydı insanların kaçı hayatlarından vazgeçip yaşlanmayı göze alabilirdi? Bence bu soruya verilecek yanıtı bu yazıyı okuyanlar biliyor. Ve bu cevabın böyle olmasının sebebi de ülkenin içinde olduğu kötü ekonomik şartlar.

Konusu ile beraber çok daha iyi bir bilim kurgu filmi olacakken fazla aksiyon ve dram eklenmiş diye düşünüyorum.

Netflix üzerinden çok büyük beklentiye girmeden izleyebilirsiniz.

İstanbul İçin Son Çağrı

Bir tarafta Beren Saat gibi neredeyse herkesin güzel bulduğu bir kadın, bir tarafta neredeyse herkesin yakışıklı bulduğu bir Kıvanç Tatlıtuğ. Böylesi iki oyuncunun olduğu filmi yayınlandığı ilk gün izledim. Netflix yapımı yerli işleri hemen izlemeye çalışıyorum. Acaba bu kez beni mutlu edecekler mi diye ekran karşısına oturuyorum ancak genel anlamda mutsuz ayrılıyorum. Bu film için kötü ya da iyi demek istemiyorum. 2 popüler oyuncu, iyi kıyafetler, cesur sahneler ve ''şahane'' New York görüntüleri ile beraber öyle bir film işte. Çok izlenir, çok konuşulur. Ben bu ikilinin olduğu filmi izlemesem merak ederdim, en azından merakımı giderdim. 85 dk ayırmak beni üzmedi.

Filmin en iyi anlarından birisi. Tıklayın.

Beckham

Messi, Ronaldinho ve Alex de Souza ile beraber hayatta en çok sevdiğim topçu. Bu blogda bile kendisiyle ilgili onlarca fotoğraf, video, yazı yayınladım. Yıllar önce kitap okuma alışkanlığım bugün olduğu gibi değilken bile hemen alıp kitabını okumuştum. Hayatını detaylıca öğrenmek istemiştim. Netflix'in Beckham belgeselini ise dün akşam izledim. Öncelikle çok iyi belgesel olduğunu söyleyeyim. 4 bölüm az olmuş. Bu tarz belgesellerin güzel olmasının bir numaralı nedeni neredeyse konuşması gereken herkesi konuşturuyorlar. Kimse gelmemezlik yapmıyor. Hayatında yaşadığı detayı o isimden de dinlemiş oluyoruz. Elbette yıllar boyunca yaşadıklarından görüntüler olması da önemli etken. Türkiye'den imrenerek baktığımız belgesellerin burada olmamasının sebeplerinden birisi bu görüntülere bu kadar rahat ulaşma ihtimalimizin olmaması.

Manchester United günleriyle başlıyor belgesel daha sonra yaşanan yol ayrımlarında neler olduğunu görüyoruz. Elbette Beckham'ın nasıl bir futbolcu kalitesine sahip olduğunu ve kafasını sahaya verdiği zaman işleri nasıl yoluna koyduğunu da görmüş olduk. Tabii şansının olduğu da bir gerçek. Milli takım formasıyla yaşadıklarını biliyordum ancak bu kadar sert tepkiler aldığını bilmiyordum. Victoria ile tanışma hikayeleri, Sir Alex Ferguson ile yaşadıkları, takım arkadaşlarıyla uyumları, çocuklarıyla olan ilişkisi, Real Madrid'e gitme süreci, orada yaşadıkları, Amerika macerası, neredeyse yol ayrımından tekrar zirveye çıkış ve gözyaşlarıyla biten futbol kariyeri. Elbette belgeselin benim için en güzel yerlerinden birisi de kusursuz şekilde bitmesi. Ne demek istediğimi izledikten sonra anlayacaksınız.

Real Madrid'in Beckham geldiği zaman kurduğu kadronun acayipliği.

Ronaldo'nun Old Trafford deplasmanı.

David Beckham'ın titizliği.

Spor seven herkes izledikten sonra ekran karşısından mutlu ayrılır. Tavsiye ederim.

Lionel Messi: 8 Ballon d'Or

Kazandığı Dünya Kupası sonrası zaten bu ödülün 1 numaralı adayı olmuştu. Kupayı kazanmasının yanında kazanırken her maçın yıldızı olması da Messi'yi bu ödüle götürdü. Elbette Haaland ile ciddi yarış içindeydi ancak yine de Messi 462 puanla kazanan isim oldu. Haaland 357, Mbappe 270 puan toplayabildi.

Hayatımda Fenerbahçe futbolcuları dışında en çok sevdiğim isim. Futbol kariyeri boyunca gece-gündüz her maçını izlemek için zaman yarattım, hayatımı Messi maçlarına göre planladım. Yaşattığı yüzlerce müthiş an için minnettarım. Çok seviyorum, çok sevdim. Bu ödül de Messi'ye veda oldu. Artık yeşil sahalarda son maçları...

Fenerbahçe 2 Trabzonspor 3

Normalde 19/19 yaparken buraya hiçbir şey yazmamıştım ancak artık yazabilirim. Bir nevi totem bitti.

İlk olarak Genç Fenerbahçeliler, 1907 UNİFEB gibi grupların emekleriyle güzel bir koreografiye imza atan Fenerbahçe tribünlerini kutluyorum. Yenilgi nedeniyle gölgede kalmamalı. Şahane iş.

19'da 19 ile sezona başlayan Fenerbahçe'nin serisi Trabzonspor karşısında sona erdi.

Takımın 19'da 19 yapmasının en önemli sebeplerinden Becao, Djiku ve Fred gibi oyuncuların yokluğu alıştığımız oyunun oynanamasına sebep oldu ve sahadan 2-3'lük yenilgiyle ayrıldık. Bu Trabzonspor'un yıllar sonra aldığı ilk Kadıköy galibiyetiydi.

Tribünler maç öncesi şahane, maç içinde zaman zaman kötü işler olsa da genel anlamda iyiydi, maç sonrası da takımı tribünlere çağırdı ve gereken tezahüratlar yapıldı.

Fenerbahçe gününde değildi ve kaybetti. Trabzonspor ise daha istekli olan taraftı. Ancak dediğim gibi dünyanın neresinde olursanız olun bu kadar kritik oyuncuları eksik olan takımlar bu tarz yenilgiler alır. Maalesef kritik oyuncuların yokluğu aynı maça denk geldi. Ancak gemileri yakmak, karalar bağlamak için ortada tek bir sebep yok.

Sahada kalmaya, oynadığımız güçlü oyuna devam.

Adana Demirspor maçı da çok zor geçecek. Kaybedebiliriz. Ancak bu da yıkım değil. Fenerbahçe'nin tam kadro sahada olduğu anlarda bu takımın kazanma ihtimali çok yüksek. İnanmaya devam.

Fenerbahçe tarihinin en iyi takımlarından, en istekli, arzulu takımlarından birini izliyoruz.

Hep destek, tam destek sloganın sonuna kadar söylenmesi gereken bir sezondayız. Yolumuz uzun, mücadeleye devam.

Henüz Biten Bir Şey Yok

Nefes aldığım sürece bu blogda bir şeyler yazmaya, konuşmaya, kendime notlar bırakmaya devam edeceğim. Hayatımda kendimi mutlu hissettiğim anların başında blog kontrol paneline girip ''yeni yayın''  yazan yere bastığım an geliyor. Bazen ne yazacağımı bilmeden giriyorum, bazen not defterindekileri buraya aktarıyorum bazen de tamamen bilinçli şekilde kafamdaki cümleleri gelip buraya yazıyorum.

Hayatım boyunca Fenerbahçe maçlarına gitmiş biri olarak son 1 sene içinde toplam 5 Fenerbahçe maçına hatta stada gitmedim. Şubat ayındaki Kocaelispor-Sakaryaspor maçından sonra ilk kez geçtiğimiz hafta oynanan Fenerbahçe'nin avrupa kupası maçına gittim. Bir süre önce her Fenerbahçe maçına gitmek zorundaymışım gibi hisseden ben şu an böyle düşünmüyorum. Hatta o maçın hikayesini bloga yazmayı bile erteledim. Çünkü stattan eskisi kadar keyif almıyorum. Elbette zaman zaman bu değişkenlikler oluyor. Eski heyecanımı hissetmiyorum. Elbette bunun nedenleri var. Başlıca neden Göksel. Göksel'in olmadığı statta olmak beni üzüyor. Hatta bazen ''Göksel yoksa benim de olmamın anlamı yok.'' diyorum. Elimde imkan olmasına rağmen gitmeyi tercih etmiyorum. Zaten geçtiğimiz günlerde gittiğim maçın sebebi de Göksel'di. Doğum gününü o statta pankart açarak kutlamak istedim. Tüm arkadaşlarımızı organize ettik, para topladık, planlar yaptık ve o maç statta anmak istedik. Elbette istediğimiz gibi olmadı ancak yine de bu mücadelenin içine girmek bile beni-bizi mutlu etmeye yetti. Elbette Göksel için yakın zamamda yine o stada gidip yine onun pankartını, bayrağını statta dalgalandıracağım. Belki de bir gün yine eskisi gibi maçlara gitmeye başlayacağım. 

Hayat insanı bazen çok üzüyor. Elbette bu sadece futbol ya da spor ile alakalı değil. 28 Eylül Perşembe akşamı Yargıtay 3. Ceza Dairesi Osman Kavala, Can Atalay, Tayfun Kahraman, Mine Özerden ve Çiğdem Mater Utku'ya verilen hapis cezalarını onadı. Bu kararların tamamen siyasi olduğunu söylemeye gerek yok. Ancak bu kararlar karşısında susmayacağımızı da söylemek lazım. Çok üzülüyorum. İnsanların yerine koyuyorum kendimi. Sırf bir insan istiyor diye hapishane köşelerinde bırakılıyorlar. Aileleri perişan oluyor. Elbette hep beraberiz, sizinleyiz, mücadele edeceğiz desek de belki de bunlar aslında aileleri ve kendileri için oldukça anlamsızdır. Biz istediğimiz kadar onların yanında olduğumuzu söyleyelim o insanların yaşadıkları koşulları değiştiremiyoruz.

Yıllar önce bu ülkede bir ''Gezi'' gerçeği vardı. Hepimiz oradaydık, hepimiz savunduk, hepimiz destekledik. Şu an yaşananlar karşısında o yüzden susmak, ses çıkarmamak bana göre değil. Çok daha fazla tepki verilmesi gerektiğini düşünüyorum. 5 kişi üzerine yıkılan aslında milyonların üzerine yıkılan bir şey. Gezi'yi hayatında önemli yere koyan herkesin bugünlerde kararlı şekilde bu hukuksuzluklara, bu yapılanlara ses çıkarması lazım.

Elbette çıkaracağız. Elbette tek kişi kalana kadar mücadele etmeye devam edeceğiz. Türkiye İşçi Partisi Kocaeli örgütü olarak da elimizden geleni yapacağız. Unutturmamaya, bu kararları protesto etmeye devam edeceğiz. Yıllar önce belki de sadece 1-2 tweet atacağım yerden bugün polislerin karşısında pankartı tuttuğum noktaya geçtim. Örgütlü siyasetin bir şeyleri değiştirmek için en önemli etken olduğunu öğrendim-öğrenmeye devam ediyorum. Artık ben bu maçı terketmem. Ve maç devam ediyor, skor olarak gerideyiz, takım eksik durumda ama geri dönecek enerjimiz de gücümüz de var. Bu maç biz bitti demeden bitmez, bu maç biz pes etmeden bitmez. Günün sonunda bu bloga dönüp maçı kazandığımız günü de duyuracağım. Maç devam ediyor, dakikanın kaç olduğuna herkes kendisi karar versin ve hangi tarafta olduğunu iyi seçsin... Biz varız, onlar var...