En son yazacağımızı en başta yazalım. Teşekkürler Sarı Melekler. Geçen sezon finalde kaybetmiştik. Bu sene organizasyon evimizde düzenlenecekti. Hedef şampiyonluktu. Olmadı. Bu sefer yarı finalde kaybettik. Vakıfbank Güneş Sigorta Türk Telekom'a 3-2 kaybettik.
Belki çok iyi oynamadık, belki çok mücadele etmedik, belki çok hata yaptık, belki maçı umursamadık ... Sonuçta kaybettik. İlk seti iyi oyunla aldık, daha sonra oyundan düştük, 1-1 oldu, daha sonra tekrardan oyuna ağırlığımızı koyduk ve 3.seti alarak durumu 2-1 yaptık, 4.set yine Vakıfbank üstünlüğü vardı. 2-2 oldu. Tie-break oynanacaktı. 7-2 öne geçtik. Bu kadar kaliteli ve iyi oyuncularndan kurulu takım maçı vermez dedik, verdiler. Yenildik. Elendik.
Yarın 3.lük maçına çıkacağız. 3.lük bizi mutlu eder mi ? Hayır. Ancak takımı gidip alkışlarız.
Bugün o salonu dolduran ama sadece dolduran, maç boyunca oturan, destek olmayan, tezahurat yapmayan kendini Fenerbahçe taraftarları olarak adlandıran insanlar yarın o salonu doldurmalı ve takımlarını sonuna kadar alkışlamalıdır. Bu takım bizi çok mutlu etti. Futbol takımı kötü giderken insanlar bu takımı örnek gösterdi, bu takım mücadele ediyordu, bu takım maçları istiyordu, bu takım taraftarlar ile karşılıklı tezahurat yapıyordu, bu takım oyuncuları bizim gibiydi ... Şimdi 1 maç kötü oynadı diye hakaret etmenin, yerin dibine sokmanın bir anlamı yok. Tamam 1 maç kupa demekti ama olsun. Hani '' Fenerbahçe büyüklüğü ne kupa büyüklüğü ne şampiyonluk büyüklüğü '' diyorduk.
Üzüldük, kahrolduk ama hala bu takımla gurur duyuyoruz. Daha düne kadar voleybol maçı izlemeyen Fenerbahçeliler vardı. Bu takım hepimize voleybolu sevdirdi. Bu takım çok değil geçen sene '' Armanın Gururu Sarı Melekler '' olarak adlandırıldı.
Basit bir blog yazarı olarak bir banner yaptım. İyi oldu veya olmadı ama en azından bu takımı seviyorum ve hepsiyle gurur duyuyorum. Bunu da en azından böyle göstermek istedim.
