Fenerbahçe 2 Denizlispor 2. Maça giderken bu kez yeneriz herhalde desem de sonuca şaşırmadım. Çünkü Fenerbahçe futbol takımı sezonu kafa olarak bitirdi. Artık haftaların geçmesini bekliyorlar.
İzmitten Kadıköy'e tren sayesinde ulaşımın ne kadar rahat olduğunu bir kez daha yazayım.
Maç öncesi arkadaşlarla Yoğurtçu Parkı'ndaydık. Havanın sıcak olmasına rağmen bir Mart ayı maçı park çok daha coşkulu olabilirdi. Fenerbahçe'nin havlu atması tüm heyecanı öldürdü.
Maça 1 saat kala stadyuma girdim. Yine sevgili Atilla Nesioğlu sayesinde maçı çok iyi açıdan, locadan takip ettim. Girişi de çıkışı da çok rahat. Koltuklar, açısı, hemen yanımızdaki tv'den pozisyon tekrarı. Zenginler için hayat gerçekten çok kaliteli yaşanıyor.
Mücadele hakkında gerçekten hiçbir şey yazmak istemiyorum.
Yıllardır Kadıköy'e, Kocaelispor maçları için İsmetpaşa'ya, ya da deplasmana gidiyorum bu kadar takımdan uzak ev sahibi takım taraftarları ile uğraşan taraftar kitlesi görmedim. Denizlispor tribünleri maç başından sonuna Fenerbahçe ile ilgilendi. Evet zaman zaman iyi bağırdılar. Hatta asla beklemediğim şekilde doldurmuşlar tribünü ancak böyle tribün yapmak gerçekten bana hiç doğru gelmiyor.
Denizlispor deplasmanında da tribündeydim, bu maçta da. Denizlispor deplasmanında çok daha iyi tribün yapmıştık. Kadıköy'de tribünlerin performansı her geçen maç daha da düşüyor.
Beraberlik golüne fazla mı sevindik?
Yoğurtçu Parkı'nda duvarlar yenilenmiş. Hemen fotoğraflarını çektim.
Fenerbahçe için sezonun kalanında tek hedef kaldı. Türkiye Kupası'nı almak. Alamadığı takdirde Fenerbahçe bir sezon daha avrupa kupalarından mahrum kalacak.
Haftaya Konyaspor deplasmanı yine eziyet olur.
