Maç başlamadan önce öylesine bir maç gözüyle bakıyoruz, Türkiye Kupası'nı kazanınca ne yaparız, Türkiye Kupası önemli değil, Türkiye Kupası ne? , Kayserispor'u yeneriz herhalde tarzı yorumlar makaralar.
Maç başlıyor, sahaya çıkan kadro güzel, 4-3-3 diyoruz, değişik bir şeyler görürüz diyoruz. Ne pas yapabiliyor, ne pozisyona girebiliyoruz. Berbat bir Fenerbahçe ...
Bu arada Twitter'da insanı kanser eden yorumlar. Herkes takıma sallıyor, Aykut Kocaman'a sallıyor, durmadan ama, sürekli hakaret, mantıklı yorum yapanlar çok az.
İlk yarı sonlarına doğru gol yiyoruz, iyice başlıyor küfürler, hakaretler. Tamam insanlar bu takımdan artık mücadele bekliyor, bende bekliyorum ama en azından ben böyle hakaret eden yorumlar yapmıyorum-yapmam da.
2.yarı başlamadan önce devre arasında yine umut verici konuşmalar, alırız ya, Bienvenu girer, atar, maçı alırız yorumları ...
2.yarı başlıyor, Ziegler'den bir hata 2-0. Yine herkes şok, çok şükür küfür etmeye fırsat kalmadan Cristian'ın golü geliyor ve küfürler bitiyor. En azından hakaretler devam ediyor sadece.
Bu dakikadan sonra yine etkisiz bir Fenerbahçe, pozisyona giremeyen Fenmerbahçe, can sıkan Fenerbahçe.
Oyuna Semih, Bienvenu ve Özer giriyor. Biraz kıpardanırız diyoruz ama olmuyor. Ancak şans yanımızda 90+2.dk Özer'in ortasına Semih dokunuyor, top Sow'un önünde kalıyor ve durum 2-2 oluyor. Normal süre 2-2 bitiyor. Uzatmalar.
Uzatmalarda yine kötü futbol, bu sefer bir kaç pozisyon var. Ama sonuç yok. Penaltılar...
Penaltılar da her sonuca hazır olmak lazım, ancak olamıyoruz. Heyecan tavan. Sanki Şampiyonlar Ligi final maçı. Sadece ve sadece Kayserispor ile oynanan çeyrek final maçı. Ama twitter'a da yazdığım gibi Fenerbahçe bizim mahalle takımına karşı penaltılarda maç kazansın, aynı şekil sevinirim. Penaltılar inanılmaz bir heyecan katıyor.
Penaltılara başlıyoruz. Takımdan iyi penaltı performansı beklemiyordum ama yanıldım. Semih, Ziegler, Serdar, Sow ve Cristian çok net penaltılar ile bizi yarı finale çıkardı.
Maç başlamadan heyecansız olan ben, Cristian'ın penaltısı sonrası yerimden gooooooolll diye fırlıyordum. Fenerbahçe bizi yine heyecandan öldürecekti.
Ama tüm bu yaşananlara rağmen '' Fenerbahçeli olmak ne güzel bir şey '' demekten de vazgeçmiyorum.
